defungeren

werkw.
Uitspraak:  [defʏŋ'xerə(n)]
Vervoegingen:  defungeerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gedefungeerd (volt.deelw.)

je functie neerleggen formeel
Voorbeelden:  `De heer Bruin is vanaf 2000 tot zijn defungeren in maart 2010 een zeer actief raadslid geweest.`,
`De bewindvoerder defungeert van rechtswege wanneer het bewind eindigt.`
Synoniem:  aftreden

© Kernerman Dictionaries.

1 definitie op Encyclo
  • burgerlijk recht: aftreden; zijn functie neerleggen. Bijv. de bestuurder van de stichting defungeert door zijn overlijden ...
  • Toon uitgebreidere definities

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    defungeren (aftreden)