I correlatief

bijv.naamw.

Verbuigingen:	correlatiever
Verbuigingen:	correlatiefst

in correlatie tot elkaar staand, gecorreleerd zijn

II het correlatief

zelfst.naamw.

Verbuigingen:

correlatieven

antecedent waarop een betrekkingswoord slaat

Bron: WikiWoordenboek.

• Een antecedent waarop een betrekkingswoord slaat.

Toon uitgebreidere definities

Wat betekent correlatief?

'in correlatie tot elkaar staand, gecorreleerd zijn'

Hoe spel je correlatief?

correlatief spel je C O R R E L A T I E F

Zoek correlatief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek correlatief op Google
Zoek correlatief op Woordenlijst.org
Zoek correlatief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek correlatief op Wikipedia