de conjunctie

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  conjuncties

1) verbinding

2) zodanige stand van twee hemellichamen dat ze ten opzichte van de aarde in elkaars verlengde liggen, samenstand

3) voegwoord

4) logische operator (symbool: <
math>
scriptstyle land<
/math>
, &
, <
small>
EN<
/small>
of <
small>
AND<
/small>
) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
voegwoord

8 definities op Encyclo
  • Samenstand van ten minste twee hemellichamen aan het firmament wanneer deze voor de waarnemer zo dicht mogelijk in elkaars verlengde staan. Als men in het algemeen spreek...
  • Let op: Spelling van 1858 vereeniging, zamenkomst (van onderscheidene dwaalsterren); het voegwoord, (in de spraakk.). Conjunctim of conjunctus viribus, Lat., met vereenig...
  • (Let op: oude spelling) (astr.): een aspect: de vereniging van 2 of meer planeten in eenzelfde huis; dit kan gunstig of ongunstig zijn.
  • Schijnbare (bijna-)samenstand van twee hemellichamen. Het tegengestelde van oppositie: de hemellichamen staan dan zo ver mogelijk van elkaar af aan de hemel.
  • Het woord conjunctie betekent "verbinden", "samengaan" of "overeenstemmen" en is afkomstig van het Latijnse conjunctio. Een conjunctie is: Zie ook: ...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met conjunctie:
    conjunctiefconjunctiesconjunctieven

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    conjunctie (voegwoord)