de conjunctie

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  conjuncties

1) verbinding

2) zodanige stand van twee hemellichamen dat ze ten opzichte van de aarde in elkaars verlengde liggen, samenstand

3) voegwoord

4) logische operator (symbool: <
math>
scriptstyle land<
/math>
, &
, <
small>
EN<
/small>
of <
small>
AND<
/small>
) die twee proposities met elkaar verbindt, zodanig dat de conjunctie van beide waar is als beide operanden waar zijn


Bron: WikiWoordenboek.

Synoniemen
voegwoord

9 definities op Encyclo
  1. Samenstand van ten minste twee hemellichamen aan het firmament wanneer deze voor de waarnemer zo dicht mogelijk in elkaars verlengde staan. Als men in het algemeen spreek...
  2. Let op: Spelling van 1858 vereeniging, zamenkomst (van onderscheidene dwaalsterren); het voegwoord, (in de spraakk.). Conjunctim of conjunctus viribus, Lat., met vereenig...
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: v. (...ën), vereeniging, verbinding; zamenstand (van twee hemellichamen); in de taalkunde of spraakkunst ) voegwoord. *...TIVUS, m....
  4. 1) Natuurverschijnsel 2) Samenstand 3) Samentrekking 4) Samenvoeging 5) Term bij wielrennen 6) Term uit logica 7) Verbinding 8) Voegwoord
  5. (Let op: oude spelling) (astr.): een aspect: de vereniging van 2 of meer planeten in eenzelfde huis; dit kan gunstig of ongunstig zijn.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met conjunctie:
conjunctiefconjunctiesconjunctieven

Herkomst volgens etymologiebank.nl
conjunctie (voegwoord)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 92% van de Nederlanders en 96% van de Vlamingen het woord `conjunctie`.