confabuleren

werkw.
Uitspraak:  [kɔnfaby'lerə(n)]
Vervoegingen:  confabuleerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft geconfabuleerd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

dingen vertellen die niet kloppen
Voorbeelden:  `Confabuleren kan een bijwerking zijn van morfine.`,
`De verwarde man staat te confabuleren.`
Synoniemen:  fantaseren, verzinnen

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. 1) Onbewust liegen
  2. het vertellen van verzinsels, meestal om leemten in het geheugen op te vullen
  3. [Nederlands] Het vertellen van een verzonnen maar aannemelijk klinkend verhaal als antwoord op vragen
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
confabuleren (als samenweefsel van valse mededelingen opdissen)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 42% van de Nederlanders en 39% van de Vlamingen het woord `confabuleren`.