colloqueren

werkw.
Verbuigingen:  colloqueerde
Verbuigingen:  gecolloqueerd

plaatsen (van rechtswege in een inrichting)


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 bespreken, zamenspreken; een onderzoek doen. Colloquium, Lat., gesprek, zamenspraak, godsdienstig onderhoud
  2. Fr: colloquer personenrecht - bij rechterlijke beslissing in een inrichting plaatsen. Deze term is sinds de wetswijziging in 1990 in België vervangen d…
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
colloqueren (volgorde van schuldeisers vaststellen, geld toewijzen)