de collaborateur

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [kɔlabora'tør]
Verbuigingen:  collaborateur|s (meerv.)

de collabora|trice

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [kɔlabora'|trisə]
Verbuigingen:  collaboratrice|s (meerv.)

iemand die samenwerkt met de vijand
Voorbeeld:  `Nederlandse collaborateurs werkten samen met de nazi´s.`

© Kernerman Dictionaries.

4 definities op Encyclo
  1. Begrippenlijst: Dekolonisatie - Landverrader; iemand die in oorlogstijd met de vijand samenwerkt.
  2. 1) Iemand die met de vijand van het land samenwerkt 2) Quisling 3) Samenwerker met de vijand 4) Verrader
  3. [Geschiedenis] Iemand die in oorlogstijd samenwerkt met de vijand.
  4. iemand die in een bezet land met de vijand samenwerkt
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met collaborateur:
collaborateurs

Herkomst volgens etymologiebank.nl
collaborateur

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 98% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `collaborateur`.