de coëfficiënt

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  [koɛfi'ʃɛnt]
Verbuigingen:  coëfficiënt|en (meerv.)

getal waarmee je iets vermenigvuldigt wiskunde
Voorbeelden:  `7/8 is een breuk met 7 als coëfficiënt.`,
`ax is een onbekend getal met coëfficiënt a`,
`Een correlatiecoëfficiënt is een maat voor de correlatie tussen twee grootheden of variabelen.`

© Kernerman Dictionaries.

9 definities op Encyclo
  1. Constante die wordt gebruikt om met een ander getal of serie getallen vermenigvuldigd te worden. ( > beleggen > algemene terminologie)
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: v. (-en), [in de stelkunst] ) bekend of als bekend aangenomen getal; vermenigvuldiger.
  3. •constante factor van een onbekende of van een veranderlijke grootheid. (+audio)
  4. 1) Cobalt 2) Factor 3) Medewerkende vermenigvuldiger 4) Vermenigvuldigende factor 5) Wiskundige term
  5. In een vergelijking komt gewoonlijk een aantal termen voor, elk met een bepaalde (numerieke) factor vermenigvuldigd, welke men coëfficiënt noemt.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met coëfficiënt:
coëfficiënten

Deze woorden eindigen op coëfficiënt:
mortaliteitscoëfficiënttemperatuurcoëfficiëntdiffusiecoëfficiëntabsorptiecoëfficiëntdeterminatiecoëfficiënt

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 96% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `coëfficiënt`.