I causatief

bijv.naamw.

Verbuigingen:	causatiever
Verbuigingen:	causatiefst

op een oorzaak betrekking hebbend

II het causatief

zelfst.naamw.

Verbuigingen:	causatieven
Verbuigingen:	causatiefje

een werkwoord dat aangeeft dat men iets doet of laat gebeuren

Bron: WikiWoordenboek.

• (Causatief, Causalis) Een zwak werkwoord aanduidend dat het onderwerp bewerkt wat door het verwante sterke werkwoord wordt uitgedrukt. Bijvoorbeeld: `vellen` is causatief ten opzichte van `vallen`.
• 1) Veroorzakend 2) Factitief

Toon uitgebreidere definities

causatief (oorzakelijk)

Wat betekent causatief?

'op een oorzaak betrekking hebbend'

Hoe spel je causatief?

causatief spel je C A U S A T I E F

Zoek causatief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek causatief op Google
Zoek causatief op Woordenlijst.org
Zoek causatief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek causatief op Wikipedia