blak

bijv.naamw.
Verbuigingen:  blakker
Verbuigingen:  blakst

1) zonder rimpels of golven (water)
Voorbeeld:  `Zwaar sloegen de pijlstaarten met hun plat schollige lijven over het blakke water, ...`

2) open, effen (landschap)
Voorbeeld:  `Hij opende de schuurpoort en zag hoe de maan teruggerezen was over het blakke land.`

3) blakend, sterk schijnend
Voorbeeld:  `Hij liep te zweten in de blakke zon.`


Bron: WikiWoordenboek.

5 definities op Encyclo
  1. Spiegelglad wateroppervlak bij volslagen windstilte. Blak weer: geen wind; windkracht 0. De wind schuilt. Ook wel als doodstilte: "een stilte als des doods". Het gladde e...
  2. •zonder rimpels of golven (water).
  3. 1) Blank 2) Gebrek aan wind 3) Gotische lettersoort 4) Kaal 5) Onder water 6) Open 7) Stil 8) Volkomen stil op zee 9) Volkomen stilte op zee 10) Windstil 11) Zonder rimpe...
  4. BLAK WATER: bijna rimpeloos water. Gerelateerde term: blakte.
  5. Vergeten woorden (m.) inkt = Engels black
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met blak:
blakenblaken vanblakerblakerenblakersblakstil

Herkomst volgens etymologiebank.nl
  1. blak (effen, kaal, onder water staand)
  2. blak (gotische lettersoort)


Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 15% van de Nederlanders en 22% van de Vlamingen het woord `blak`.