de bijklank

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  bijklanken

1) een associatie die onwillekeurig door iets wordt opgeroepen
Voorbeeld:  `Zijn naam heeft daardoor een nare bijklank gekregen.`

2) meeklinkende ongewenste klank


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. 1) Betekenisnuance 2) Betekenisnuance van een woord 3) Meeklinkende klank 4) Ondertoon 5) Parafonie
  2. Nederlands Een nare bijkomende betekenis
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met bijklank:
bijklanken

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 98% van de Nederlanders en 100% van de Vlamingen het woord `bijklank`.