bemoeizuchtig

bijv.naamw.
Verbuigingen:  bemoeizuchtiger
Verbuigingen:  bemoeizuchtigst

tot vervelens toe geneigd zich te bemoeien met andermans zaken
Voorbeeld:  `Een bemoeizuchtig persoon.`


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. 1) Bedillerig 2) Bedilziek
  2. belust op bemoeien; geneigd tot bemoeien; om zich met iets of iemand te bemoeien; met bemoeizucht; bemoeizucht hebbend
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `bemoeizuchtig` kennen.