het bekken

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [ˈbɛkə(n)]
Verbuigingen:  bekken|s (meerv.)

1) deel van het skelet tussen je heupen anatomie
Voorbeeld:  `Ze heeft bij een val haar bekken gebroken.`

2) slaginstrument van twee metalen schijven die tegen elkaar slaan muziek
Voorbeeld:  `een drumstel, compleet met twee bekkens`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
bassin heupgewricht kom meervoud van bek muilen tongen waterbekken

16 definities op Encyclo
  1. kom - Jaar van herkomst: 1240 (Bern. ) ring van de heupbeenderen - Jaar van herkomst: 1702 (WNT ) slaginstrument - Jaar van herkomst: 1881 (WNT )
  2. Plat, laaggelegen gebied tussen twee gebergtes in. Voorbeelden zijn het Bekken van Oud-Kastilië en het Bekken van Nieuw-Kastilië Bergboerenregeling Boeren in gebieden m...
  3. is een relatief laag gebied, dus op het land stroomt er meestal een rivier door en hopen er zich allemaal sedimenten op uit de omringende bergen. Voor Spanje moet je 2 be...
  4. Een vaak schotelvormig dalingsgebied met in het centrum vrij horizontale en dikke mariene-afzettingen en aan de randen flauw hellende lagen.
  5. Vlakke delen in of tussen twee gebergtes. In Turkije wordt zo`n bekken een Ova genoemd.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met bekken:
bekkenbodembekkenbodemmatjebekkenbodemverzakkingbekkensbekkenslag

Deze woorden eindigen op bekken:
blauwbekkenlafbekkensteenkoolbekkensteenkolenbekkenschuimbekkenschreeuwbekkenretentiebekkenzeepbekkenafbekkenzaagbekkenvuilbekkenwaterbekken

Herkomst volgens etymologiebank.nl
  1. bekken (kom; lichaamsdeel; slaginstrument)
  2. bekken (loefgierig zijn)


Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `bekken`.