bedreigen

werkw.
Uitspraak:  [bəˈdrɛixə(n)]
Vervoegingen:  bedreigde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft bedreigd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(iemand) bang maken door iets te zeggen of te doen
Voorbeeld:  `iemand bedreigen met een pistool`
bedreigde dieren en planten  (dieren en planten die met uitsterven worden bedreigd)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
belagen dreigen intimideren molesteren

Intensiveringen
Hoe kun je bedreigen krachtiger uitdrukken?
ernstig bedreigen;

7 definities op Encyclo
  1. • [ov] iemand met een mogelijk gevaar confronteren.
  2. Let op: Spelling (deels) uit 1864: [bedrijvend werkwoord] [gelijkvloeiend] (ik bedreigde, heb bedreigd), dreigen; met straf -, met boete -. *...DREIGING, v. (-en), het b...
  3. bang maken voor iets vb: de directie bedreigt de werknemers met ontslag
  4. Eng: threat [strafrecht] onder bedreiging van geweld een persoon dwingen iets te doen, te laten of te dulden Art 284 WvSr…
  5. Eng: threat [vermogensrecht] soort wilsgebrek. Vorm van dwang die kan leiden tot vernietiging van een rechtshandeling Art 44 Boek 3 BW en 71 Boek 1 BW …
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Uit onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek blijkt dat alle Nederlanders en Vlamingen het woord `bedreigen` kennen.