attributief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [ɑtribyˈtif]

(van een bijvoeglijk naamwoord) in de positie voor een zelfstandig naamwoord taalkunde
Voorbeeld:  `In 'de dichte deur' is 'dicht' attributief gebruikt, in 'de deur is dicht' predicatief.`
Antoniem:  predicatief

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. • [taalkunde] wanneer het voor een zelfstandig naamwoord geplaatst wordt. •:Een groot huis. •::"In deze zin staat groot vóór huis, dus is groot hier 'attributief'...
  2. 1) Adnominaal 2) Als zinnebeeldend kenteken dienend 3) Als zinnebeeldig kenteken dienend 4) Bijvoeglijk gebruikt 5) Bijvoeglijk naamwoord wanneer het voor een zelfstandig...
  3. [bestuursrecht] bevoegdheid toekennen aan een ander orgaan…
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 65% van de Nederlanders en 81% van de Vlamingen het woord `attributief`.