attribueren

werkw.
Verbuigingen:  attribueerde
Verbuigingen:  geattribueerd

''iets attribueren aan'' aan iets toeschrijven, toekennen
Voorbeeld:  `Daaraan kan dat niet geattribueerd worden.`


Bron: WikiWoordenboek.

4 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling van 1858 toeschrijven, toeëigenen, toevoegen. Attribuut, toevoegsel, kenmerk, eigenschap, (b.v. het anker van de hoop, het kruis van het Christendom)
  2. 1) Toe-eigenen 2) Toekennen 3) Toeschrijven
  3. Fr: attribution / attribuer / attribué staatsrecht de toekenning van een bepaalde bevoegdheid aan een bepaalde rechtbank of overheid Art 158 G.W - Zi…
  4. Eng: attribution staatsrecht rechtstreekse toekenning van eigen bevoegdheden door de grondwet of formele wet. Bijv. de provincies en gemeenten bezitt…
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
attribueren (toekennen)