• (oude rechtstermen:) toelaten
• 1) Toelaten 2) Aannemen
• rechtswetenschap: toelating; toelaten; bijv. tot het afleggen van een aanvullende of beslissende eed in een burgerlijke ...
• Toegang verlenen, zoals bij toelating tot een instelling of een programma
• toelaten (toon de herkomst via de etymologiebank)

Toon uitgebreidere definities

admitteren (toelaten)

Zoek admitteren in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek admitteren op Google
Zoek admitteren op Woordenlijst.org
Zoek admitteren in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek admitteren op Wikipedia