Adjunct: ondergeschikte die vaak de hoofdrol moet spelen.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Antiek: zeldzaam geworden rommel.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Ballet: gelegenheid voor armen en benen, om ook eens te spreken.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Bigamie: het bewijs dat één plus één drie kan zijn.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Commentaar: poging om een onderwerp zò te belichten dat de belichter belangrijker wordt dan het belichte.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Congres: bijeenkomst die vooral interessant is vòòr, tussen en nà de redevoeringen.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Echtscheiding: gelegenheid om een eerste vergissing door een tweede te vervangen.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Een kunstenaar kan duizend jaren samenballen in één vers en één dag verdelen over duizend bladzijden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Genezen: een gezond orgaan ziek maken om het zieke orgaan tijdelijk hulp te bieden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Geven: schenken wat men toch wil verliezen.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Handel: de handigheid om dingen te verkopen, nog vóór ze waardeloos worden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Heel wat filosofen bleven vrijgezel: zij verkozen abstracties boven attracties.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Het ene juk bevrijdt u soms van het andere.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

In de democratie kiest het volk zélf zijn dwingelanden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Kanon: begint te spreken als de diplomaten al hun kruit hebben verschoten.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Kind: slachtoffer van de maatschappelijke dressuur: hoe groter hij wordt, hoe kleiner ze hem wel maken.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Kleine vergissingen doen grote gebouwen instorten.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Kleren: naaktheid in verfijnde vorm.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Kus: de enige druk waarvan de herdrukken ontelbaar zijn.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Maandag: slachtoffer van de zondag.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Moed: deugd die men graag anderen inprent.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Morgen: synoniem van nòòit.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Onwetendheid is een argument dat slechts éénmaal kan gelden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Op het verlovingsfeest zei ze: `Ik heb je lief!`
Na de bruiloft: `Ik héb je, lief!`

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Overtuiging: mening waarvoor men wil sterven, als men er goed heeft kunnen van leven.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Plicht: wat men anderen wil opleggen en zelf wel eens vergeet.
Hoe dwazer vent, hoe groter eigendunk.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

School: gevangenis waaraan men later met heimwee terugdenkt.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Verenigingen: praatgelegenheden voor mensen die zich thuis niet kunnen bezighouden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Verleden: de voorbedachte raad van het heden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Vertrouweling: persoon aan wie men alles meldt, wat iedereen weldra in het geheim zal weten.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Voor schei-, wis-, dierkunde en andere wetenschappen aanvaardt men, dat er specialiteiten en specialisten zijn; maar iédereen wil verstand van kunst hebben.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Voor velen is het leven een roman geweest, waarvoor ze geen schrijver hebben gevonden.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Vriend: naam waarmee men gevleid wordt, zolang men voor ondankbaren iets kan doen.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Vrijheid vergt zelfbeheersing.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Wat een paard niet kan verteren
is nog goed voor een mus.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Wedde: steeds te weinig voor wie ze ontvangt, steeds te veel voor wie ze moet uitbetalen.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter

Zelfzucht: aanvaardbaar gebrek, zolang men elkaar niet omver stoot.

Jan Schepens    ()
Vlaams dichter