• (Eng: parallelism) 1. Iets dat een parallelle architectuur of structuur bezit. 2. Een proces dat de eigenschappen bezit waardoor het geschikt is voor parallelverwerking. Dit in tegenstelling tot de traditionele sequentiële verwerking.
• Etym: Gr. par(a)-allèlos = naast elkaar, evenwijdig. - Term uit de stilistiek voor die vorm van herhaling waarbij twee zinnen of zinsdelen in syntactisch opzicht gelijk lopen, vaak ondersteund door andersoortige herhalingsvormen (repetitio), zoals vormen van klankherhaling (in ritme of rijm). Bijv.: - Looft,...
• De stijlfiguur waarbij een aantal zinnen op dezelfde manier beginnen en verlopen Vooral in de Oosterse poëzie komt deze stijlfiguur voor, zoals in de Psalmen van de Bijbel (Psalm 150) Bij deze stijlfiguur krijgt het dichtwerk iets plechtigs, bezwerends. De stijlfiguur waarbij de klinkers in een woord verand...
• De toestand of eigenschap van het zich uitstrekken in dezelfde richting en overal met gelijke afstand, meestal met betrekking tot lijnen of lineaire objecten en structuren. Gebruik ‘parallel’ voor het bijbehorende bijvoeglijk naamwoord. Categorie: Abstracte Begrippen > geometrische begrippen.
• dezelfde manier opgebouwd

Toon uitgebreidere definities

Zoek parallellisme in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek parallellisme op Google
Zoek parallellisme op Woordenlijst.org
Zoek parallellisme in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek parallellisme op Wikipedia