• [Let op: Spelling en uitleg uit 1920] Μὰρων, 1) zoon van Euanthes, Oenopion, Silēnus of Dionȳsus, priester van Apollo te Ismarus, waar hij later zelf een heiligdom had. —2) zoon van Orsiphantus, een van de dapperste Spartanen, die in den slag bij de Thermopylae sneuvelde.
• 1) Godheid 2) Mythologische figuur
• Sint Maron was een Syrische asceet, kluizenaar en prediker uit de 4/5e eeuw. Zijn volgelingen legden de grondslag van een religieuze beweging waaruit de Maronitische Kerk is voortgekomen.

Toon uitgebreidere definities

• maroniet• maronitisch

Zoek maron in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek maron op Google
Zoek maron op Woordenlijst.org
Zoek maron in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek maron op Wikipedia