• [Mil. Woordenboek, spelling van 1861 ``Kribbenbijten``] Een gebrek der paarden, meestal voortkomende uit eene slechte gesteldheid der ingewanden en gewoonlijk met koliek gepaard. Het paard bijt op den rand der kribben, ruiven, enz. en trekt de voorste halsspieren zenuwachtig zamen, waarbij het een oprispend g...
• Een gedragsafwijking bij het paard (ook wel stalondeugd genoemd), waarbij het dier met de tanden iets vastgrijpt (bijv. een spijl of een balk in de stal), vervolgens lucht aanzuigt en dat doorslikt. De ingeslikte lucht kan koliek veroorzaken. Het gedrag wordt waarschijnlijk veroorzaakt door verveling.
• Stalondeugd, veroorzaakt door verveling, waarbij het paard met.

Toon uitgebreidere definities

Zoek kribbenbijten in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek kribbenbijten op Google
Zoek kribbenbijten op Woordenlijst.org
Zoek kribbenbijten in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek kribbenbijten op Wikipedia