• (Eng: inhibitor) a. Een eenheid of een circuit dat een blokkeringspuls produceert. b. Een mengmiddel of toevoegsel, zoals een organische vloeistof, dat het verharden van een stof of samenstelling vertraagt.
• (Engels: inhibitor) een inhibitor of remmer is een stof die de reactiesnelheid van een chemische reactie sterk vertraagt.
• (1) stof die de werking van een enzym, hormoon of geneesmiddel vermindert(2) zenuw die een remmende werking heeft op een orgaan (bijvoorbeeld een spier)
• Def.: een chemicalie dat zich mengt in een chemische reactie, zoals neerslag van bepaalde stoffen in een vloeistof.
• 1) Stof die scheikundige reacties vertraagt 2) Negatieve katalysator 3) Vertrager 4) Remmer

Toon uitgebreidere definities

Zoek inhibitor in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek inhibitor op Google
Zoek inhibitor op Woordenlijst.org
Zoek inhibitor in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek inhibitor op Wikipedia