• (Eng: photogrammetry) 1. Het meten van hoogten, afstanden enzovoort met behulp van fotografische beelden. 2. Het modelleren van achter elkaar genomen en op elkaar aansluitende fotografische beelden met het doel daaruit nauwkeurige informatie voor de vervaardiging van kaarten af te kunnen leiden.
• De 'fotogrammetrie' houdt zich bezig met de interpretatie en het opmeten van beeldmateriaal bij het bepalen en beschrijven van de vorm en afmeting en ligging van objecten. Bij de terrestrische fotogrammetrie wordt het beeldmateriaal vanaf een vast standpunt op het aardoppervlak gemaakt.
• Fotogrammetrie geeft driedimensionale informatie over objecten met behulp van stereofoto’s. Het wordt speciaal gebruikt voor documentatie van complexe gevels en beeldhouwwerk.
• Het verrichten van metingen door middel van fotografie. Categorie: Procédés en Technieken > meten.
• techniek van het meten van objecten vanuit foto’s, met als doel het vervaardigen van kaarten en tekeningen met een exacte maatvoering zonder afwijkingen; gemeten wordt bijvoorbeeld een gebied, een plaats ongeval, een plaats delict, een gebouw, een skelet, enz.

Toon uitgebreidere definities

Zoek fotogrammetrie in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek fotogrammetrie op Google
Zoek fotogrammetrie op Woordenlijst.org
Zoek fotogrammetrie in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek fotogrammetrie op Wikipedia