• (l). Schuld in de zin van onachtzaamheid. Zie ook Dolus.
• Let op: Spelling van 1858 Lat., schuld, dwaling; in culpa, schuldig. Culperen, beschuldigen. Culpabel, schuldig
• 1) Schuld 2) Schuld (Latijn)
• Culpa is een term uit het Latijn die vooral in het strafrecht wordt gebruikt om aan te duiden dat ‘’schuld’’ vereist is voor het plegen van een bepaald strafbaar feit. In beginsel maakt het strafrecht onderscheid tussen de zogenaamde culpose en doleuze delicten. Bij de culpose delicten is het bestandd...
• schuld (toon de herkomst via de etymologiebank)

Toon uitgebreidere definities

• culpabiliseren

• mea culpa

culpa (schuld)

Zoek culpa in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek culpa op Google
Zoek culpa op Woordenlijst.org
Zoek culpa in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek culpa op Wikipedia