• (Correlation coefficient) (Een statistiek die de lineaire samenhang tussen twee variabelen beoordeelt. Het kan variëren tussen -1,0 en +1,0, en een waarde van 0 betekent geen relatie.)
• (EN: correlation coefficient) Een statistische waarde die de richting en sterkte van een relatie tussen twee variabelen weergeeft; de waarden kunnen variëren tussen de -1.00 tot de +1.00.
• [psychologie en sociologie] Maat van sterkte van een statistische correlatie. Deze kan positief of negatief zijn; maximum = +1, minimum = ‑1. Positief betekent: min of meer altijd samengaan van twee verschijnselen. Negatief: het juist tegen elkaar ingaan, als het ene zich voordoet, is het andere vrijwel alt...
• Beschrijft de relatie (r) tussen twee variabele en wordt weergegeven als een getal tussen -1,0 en +1.0
• Een 'correlatiecoëfficiënt' is een maat voor de correlatie tussen twee stochastische grootheden (of stochastische variabelen). Meestal spreekt men van correlatie als er tussen de beide grootheden een zekere samenhang is, in die zin dat waarden van de beide grootheden dezelfde of een tegengestelde tendens ve...

Toon uitgebreidere definities

Zoek correlatiecoëfficiënt in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek correlatiecoëfficiënt op Google
Zoek correlatiecoëfficiënt op Woordenlijst.org
Zoek correlatiecoëfficiënt in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek correlatiecoëfficiënt op Wikipedia