• Begrippenlijst: Tweede Wereldoorlog - Duits voor bewijs, legitimatie; verklaring afgegeven door de Duitse instanties, meestal ten bewijze dat de houder een zeker voorrecht genoot, bijv. vrijstelling van arbeidsinzet, toegang tot militaire objecten en permissie om na de avondklok buitenshuis te verkeren.
• Een 'ausweis' is een identiteitsbewijs dat door de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ingevoerd. Op de ausweis stond aangegeven wie, wanneer en waar men vergunning had om te werken.
• Het Duitse woord voor het persoonsbewijs dat de Duitsers invoerden. Het was echter ook de naam voor een bewijs dat mensen vrijstelde van tewerkstelling in Duitsland, of dienst aan het front. Dit bewijs werd ook wel vaak het Sonderausweis genoemd.
• Identificatiebewijs, meestal wordt hiermee het persoonsbewijs bedoeld. Het persoonsbewijs moest iedereen vanaf 1941 ter identificatie bij zich dragen. Hierin stond ondermeer aangegeven of iemand joods was.

Toon uitgebreidere definities

Zoek ausweis in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek ausweis op Google
Zoek ausweis op Woordenlijst.org
Zoek ausweis in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek ausweis op Wikipedia