• [geschiedenis vanaf 1900] Politieke houding waarbij door toegeven een confrontatie uit de weg wordt gegaan. Klassiek is de appeasement-politiek tegenover Duitsland na de Eerste Wereldoorlog en vooral de toegeeflijkheid bij de overeenkomst van München in 1938.
• Begrippenlijst: Koude Oorlog - Politiek die zich richt op het voorkomen van oorlog, al betekent dat toegeven aan de eisen van de agressor.
• term voor de buitenlandse politiek van de britse premier Chamberlain ten opzichte van Duitsland in de periode 1937-1939, gericht op het vermijden van conflicten

Toon uitgebreidere definities

Zoek appeasement in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek appeasement op Google
Zoek appeasement op Woordenlijst.org
Zoek appeasement in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek appeasement op Wikipedia