de walrus

zelfst.naamw. (m.)
Uitspraak:  ['wɑlrʏs]
Verbuigingen:  walrus|sen (meerv.)

roofdier met lange witte slagtanden dat voorkomt bij de Noordpool
Voorbeeld:  `walrussensnor`

© Kernerman Dictionaries.

10 definities op Encyclo
  1. De walrus neemt een aparte plaats in binnen de zeehonden en zeeleeuwen. Hij heeft opvallende slagtanden en een borstelsnor. Zijn huid is kaneel-bruin van kleur en wordt l...
  2. Walrus Walrussen worden gemiddeld 3 meter lang, hebben een dikke speklaag, en wegen tot 900 kilogram. De walrus eet vooral schelpdieren, die hij met zijn slagtanden, die ...
  3. Let op: Spelling (deels) uit 1864: m. (-sen), [zeker, zekere] groote zeevisch met een horen aan het boven-kakebeen. ~TAND, m. (-en). ~VANGST, v. [geen meervoud]
  4. 1) Dier 2) Groot vinvoetig dier 3) Groot zeedier 4) Grote rob 5) Nederlandse onderzeebootklasse 6) Noordelijk dier 7) Paard van Neptunus 8) Pooldier 9) Rob 10) Rob met gr...
  5. De walrus (Odobenus rosmarus) is een robbensoort die in de koude zeeën van het noordelijke halfrond voorkomt. Er worden twee tot drie ondersoorten onderscheiden, de Atl...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met walrus:
walrussenwalrussnor

Herkomst volgens etymologiebank.nl
walrus (zeedier Odobenus rosmarus)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `walrus`.