het vermogensdelict

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [vər'moxə(n)zdəlɪkt]
Verbuigingen:  vermogensdelict|en (meerv.)

misdrijf waarbij geld wordt buitgemaakt
Voorbeelden:  `Het merendeel van de criminaliteit betreft vermogensdelicten.`,
`Diefstal en fraude zijn vermogensdelicten.`

© Kernerman Dictionaries.

2 definities op Encyclo
  1. [Nederlands] Strafbaar feit rondom vermogen
  2. [Nederlands] Strafbaar feit rondom geld
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met vermogensdelict:
vermogensdelicten