seponeren

werkw.

Uitspraak:	[sepoˈnerə(n)]
Afbreekpatroon:	se·po·ne·ren
Vervoegingen:	seponeerde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft geseponeerd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

(een rechtszaak) niet verder behandelen ^juridisch

• (s). Het niet-vervolgen door het openbaar ministerie, krachtens het opportuniteitsbeginsel (beleidssepot), of omdat de beschikbare gegevens niet voldoende zijn voor een strafvervolging (technisch sepot). Het OM kan ook voorwaardelijk seponeren.
• [wet en recht] De officier van justitie, onze openbare aanklager, mag ook geenszins kansloze strafzaken onvervolgd laten, dus niet aan de rechter voorleggen: 'seponeren'. Daarbij mag hij natuurlijk niet willekeurig handelen: hij moet zijn 'sepotbeleid' (of 'vervolgingsbeleid'!) tegenover het College van procu...
• 1) Van vervolging afzien 2) Niet vervolgen 3) Terzijde leggen
• Als de officier van justitie een zaak wil seponeren betekent dat dat hij kan besluiten dat hij geen sterke zaak heeft (te weinig bewijsmateriaal) of dat de zaak in de maatschappij gevoelig ligt. Hij laat de zaak dan rusten.
• Het door de Officier van Justitie ter zijde leggen van een strafzaak, zonder strafvervolging (sepot). Dit gebeurt als de schuldvraag onduidelijk is, of als de dader wel schuldig moet worden geacht maar deze al gedupeerd is door bijvoorbeeld bij het incident opgelopen letsel.

Toon uitgebreidere definities

seponeren (terzijde leggen)

Wat is de verleden tijd van seponeren?

De verleden tijd van seponeren is 'seponeerde'. Het voltooid deelwoord is 'heeft geseponeerd'.

Wat betekent seponeren?

'(een rechtszaak) niet verder behandelen'

Hoe spel je seponeren?

seponeren spel je S E P O N E R E N

Zoek seponeren in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek seponeren op Google
Zoek seponeren op Woordenlijst.org
Zoek seponeren in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek seponeren op Wikipedia