ruiven als dialectwoord
• ruien (Sint-Niklaas) • ruien (Lokers) • pluimen verliezen, haar verliezen (Meers) • de rui (Bevers) • in de rui zijn (Wichels) • ruien, in de rui zijn (Wichels) Toon alle 9 dialectwoordenSpreekwoorden en zegswijzen
• wie in een boomgaard werkt mag er uit eten / van de d
ruiven eten.
(=voordeel halen uit je werk.)• de d
ruiven zijn zuur (zei de vos maar hij kon er niet bij)
(=van iets dat men niet krijgen kan, zeggen dat men het niet wil)• de d
ruiven hangen te hoog
(=van iets dat men niet krijgen kan, zeggen dat men het niet wil)Naar de spreekwoorden2 definities op Encyclo
- ruien, op regelmatige tijden de oude veren verliezen en nieuwe krijgen (VD) - Voorbeeld: ‘Zonderling, bij die wijven: eens de bloesem uitgeschud, is 't alsof zij hun meisjesnatuur hebben afgelegd - een ander wezen geworden, hun eigen jeugdvuur vergeten; zo gauw de zorgzak op de rug, is hun gevoel verstompt...
- ruien (toon de herkomst via de etymologiebank)
Toon uitgebreidere definitiesDeze woorden eindigen op ruiven:
•
kruivenHerkomst volgens etymologiebank.nl
ruiven (ruien)Op andere websites
Zoek ruiven in het
Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek ruiven op
Google
Zoek ruiven op
Woordenlijst.org
Zoek ruiven in de woordenboeken van het
Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek ruiven op
Wikipedia