ruiven als dialectwoord
ruien (Sint-Niklaas)   ruien (Lokers)   pluimen verliezen, haar verliezen (Meers)   de rui (Bevers)   in de rui zijn (Wichels)   ruien, in de rui zijn (Wichels)  
Toon alle 9 dialectwoorden

Spreekwoorden en zegswijzen
• wie in een boomgaard werkt mag er uit eten / van de druiven eten. (=voordeel halen uit je werk.)
• de druiven zijn zuur (zei de vos maar hij kon er niet bij) (=van iets dat men niet krijgen kan, zeggen dat men het niet wil)
• de druiven hangen te hoog (=van iets dat men niet krijgen kan, zeggen dat men het niet wil)
Naar de spreekwoorden

2 definities op Encyclo
  • ruien, op regelmatige tijden de oude veren verliezen en nieuwe krijgen (VD) - Voorbeeld: ‘Zonderling, bij die wijven: eens de bloesem uitgeschud, is 't alsof zij hun meisjesnatuur hebben afgelegd - een ander wezen geworden, hun eigen jeugdvuur vergeten; zo gauw de zorgzak op de rug, is hun gevoel verstompt...
  • ruien (toon de herkomst via de etymologiebank)
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op ruiven:
kruiven

Herkomst volgens etymologiebank.nl
ruiven (ruien)

Op andere websites
Zoek ruiven in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek ruiven op Google
Zoek ruiven op Woordenlijst.org
Zoek ruiven in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek ruiven op Wikipedia