de retentie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [rə'tɛn(t)si, re'tɛn(t)si]
Verbuigingen:  retentie|s (meerv.)

1) het op- of vasthouden van bepaalde stoffen door het lichaam biologie
Voorbeeld:  `urineretentie`

2)
recht van retentie  (recht om zaken die van iemand anders zijn te houden totdat er sprake is van een compensatie)

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
ophouding

20 definities op Encyclo
  1. [neologisme of ex-neologisme] Citaat: "Nog te weinig Belgische bedrijven hebben een goede retentiestrategie. Dat is een strategie die ertoe moet leiden dat oudere werknem...
  2. • [medisch] , [scheikunde] ophouding, het vertraagd afgeven of vasthouden van iets.
  3. [Aardrijkskunde] tijdelijke opslag van water bij hoogwater om de rivierwaterstand stroomafwaarts te verlagen
  4. (ophouding) juridische term betreffende het recht om een zaak die men van een ander onder zich heeft, niet terug te geven dan tegen voldoening van hetgeen men te vorderen...
  5. Retentie is het tijdelijk opvangen van water in een daarvoor bestemd gebied. Omdat hiermee water wordt onttrokken aan de rivier, vermindert de hoeveelheid door de rivier ...
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met retentie:
retentiebekkenretentiegebiedretenties

Deze woorden eindigen op retentie:
pretentiedataretentie

Herkomst volgens etymologiebank.nl
retentie (ophouding)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 82% van de Nederlanders en 77% van de Vlamingen het woord `retentie`.