de reïncarnatie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [reɪnkɑrˈna(t)si]
Verbuigingen:  reïncarnatie|s (meerv.)

het opnieuw geboren worden van je ziel in een ander lichaam na je dood
Voorbeeld:  `in reïncarnatie geloven`

© Kernerman Dictionaries.

Taaladvies
Schrijf je een trema of een koppelteken bij een klinkerbotsing, als het woord ongeleed is? Zie reïncarnatie / re-incarnatie

13 definities op Encyclo
  • Reïncarnatie is het geloof dat wanneer iemand sterft, het lichaam ontbindt, maar hij wordt herboren in een ander lichaam. Het is het geloof dat iemand al eens heeft gele...
  • Wedergeboorte. Deze volgt uit het karma, dat een mens gedurende zijn leven opbpuwt.
  • Geloof in reïncarnatie komt overal in het Oosten voor, maar in het Westen is het zeldzamer. Er is echter een aanzienlijke hoeveelheid bewijzen voor reïncarnatie, hoewel...
  • wedergeboorte van de ziel in een lichaam; gedaante waaronder iemand of iets wedergeboren is,
  • Begrippenlijst: Reformatie - Overtuiging dat de ziel van een overleden slechterik terugkeerde in een nieuw lichaam om verder gezuiverd te worden.
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met reïncarnatie:
    reïncarnaties

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    reïncarnatie (wedergeboorte)