raadplegen

werkw.

Uitspraak:	[ˈratplexə(n)]
Afbreekpatroon:	raad·ple·gen
Vervoegingen:	raadpleegde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:	heeft geraadpleegd (volt.deelw.) Toon alle vervoegingen

advies of informatie zoeken bij

Voorbeelden:

`een woordenboek raadplegen`, `adviseurs raadplegen over een probleem`

bestuderen   consulteren   

• • [ov] een bron van informatie of ervaring aanspreken.
• proberen het te vinden vb: raadpleeg het woordenboek als je het niet weet Synoniem: opzoeken om raad vragen vb: ik raadpleeg de directeur even Synoniem: consulteren Tegenstellingen: adviseren aanraden raden
• 1) Beraadslagen 2) Kennen 3) Raad vragen 4) Inlichtingen inwinnen 5) Advies inwinnen 6) Advies vragen 7) Consulteren 8) Overleggen 9) Overleg plegen 10) Bestuderen
• Raadplegen is naslaan, opzoeken, om advies vragen. [basiswoordenlijst groep 7]

Toon uitgebreidere definities

raadplegen

Wat is de verleden tijd van raadplegen?

De verleden tijd van raadplegen is 'raadpleegde'. Het voltooid deelwoord is 'heeft geraadpleegd'.

Wat betekent raadplegen?

'advies of informatie zoeken bij'

Hoe spel je raadplegen?

raadplegen spel je R A A D P L E G E N

Wat is een ander woord voor raadplegen?

Andere woorden voor raadplegen zijn bestuderen en consulteren.

Zoek raadplegen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek raadplegen op Google
Zoek raadplegen op Woordenlijst.org
Zoek raadplegen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek raadplegen op Wikipedia