de röntgendiffractie

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  röntgendiffracties

een methode voor fasenidentificatie en structuurbepaling op atomaire schaal, gebaseerd op de coherente strooiing van röntgenstralen aan het kristalrooster van kristallijne stoffen
Voorbeeld:  `Met röntgendiffractie zijn mineralen te identificeren, maar ook de structuur van een eiwit kan ermee bepaald worden.`


Bron: WikiWoordenboek.