puberen

werkw.
Uitspraak:  ['pybərə(n)]
Vervoegingen:  puberde (verl.tijd enkelv.)
Vervoegingen:  heeft gepuberd (volt.deelw.)

last hebben van hormoonveranderingen in de puberteit
Voorbeeld:  `Tegenwoordig beginnen kinderen van tien of elf jaar soms al te puberen.`

© Kernerman Dictionaries.

1 definitie op Encyclo
  1. Puberen (of: puberaal gedrag) is de manier waarop mensen (vaak jongeren in het bijzonder) zich afzetten tegen gevestigde waarden. Het woord is afgeleid van puberteit, de...
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
puberen

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 99% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `puberen`.