perfectief

bijv.naamw.
Verbuigingen:  perfectiever
Verbuigingen:  perfectiefst

een voltooide handeling uitdrukkend


Bron: WikiWoordenboek.

3 definities op Encyclo
  1. Een verbaal aspect waarbij men de grenzen van het verbale gebeuren (begin, einde) ziet; de voltooide handeling aanduidend. Bijvoorbeeld: `krijgen` of `sterven`. Antoniem:...
  2. 1) Taalkundige term
  3. een voltooiing uitdrukkend Jaar van herkomst: 1928 (WNT aspect )
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
perfectief (een voltooiing uitdrukkend)