de onderkant

zelfst.naamw. (m.)

Uitspraak:	[ˈɔndərkɑnt]
Afbreekpatroon:	on·der·kant
Verbuigingen:	onderkanten (meerv.)

zijde die onderaan is of hoort

Voorbeeld:	`Aan de onderkant zit een sticker met het serienummer.`
Antoniem:	bovenkant

bovenkant (antoniem)   

• gedeelte dat naar beneden is gekeerd vb: op de onderkant van de doos zat modder Tegenstelling: bovenkant
• 1) Benedenzijde 2) Vloer 3) Benedeneinde 4) Benedenkant 5) Benedeneind 6) Basis 7) Bodem 8) Zijde 9) Onderzijde 10) Ondervlak 11) Ondereind
• 1> bij sluizen: aan de kant waar het water het laagst staat. Ook onderzijde genoemd. Bijv. in: We lagen met ons schip aan de onderkant van de sluis. 2> bij rivieren: benedenstrooms, stroomafwaarts, onder. Ongebruikelijk maar toegepast in constructies als bijv.: We lagen voor anker aan de onderkant van Duisbur...
• Wordt gebruikt voor de laagste of diepste delen van objecten. Als bijvoeglijk naamwoord dat de plaats op of bij de onderkant van iets aanduidt wordt 'onder' gebruikt

Toon uitgebreidere definities

onderkant

Is het 'de onderkant' of 'het onderkant'?

Het is 'de onderkant', want onderkant is mannelijk. Als je het aanwijst is het 'die onderkant'.

Wat is het meervoud van onderkant?

Het meervoud van onderkant is 'onderkanten'. Eén onderkant, twee onderkanten.

Wat betekent onderkant?

'zijde die onderaan is of hoort'

Hoe spel je onderkant?

onderkant spel je O N D E R K A N T

Wat is het tegenovergestelde van onderkant?

Een antoniem van onderkant is bovenkant.

Zoek onderkant in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek onderkant op Google
Zoek onderkant op Woordenlijst.org
Zoek onderkant in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek onderkant op Wikipedia