I nominatief

bijv.naamw.

gesteld op naam van iemand


II de nominatief

zelfst.naamw. (m.)
Verbuigingen:  nominatieven

eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen
Deze vorm wordt meestal gebruikt voor onderwerp em naamwoordelijk deel van het gezegde


Bron: WikiWoordenboek.

4 definities op Encyclo
  • (Nominatief, Nominativus) De eerste naamval; de subjectsvorm
  • • [grammatica] een van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen. In deze vorm staat meestal een onderwerp of naamwoordelijk deel van een gezegde.
  • 1) Naamsgewijs gerangschikt 2) Noemer 3) Casus 4) Verbuigingsvorm 5) Eerste naamval 6) Taalkundige term 7) Op naam gesteld 8) Naamval
  • eerste naamval Jaar van herkomst: 1633 (Ruijs )
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op nominatief:
denominatief

Herkomst volgens etymologiebank.nl
nominatief (eerste naamval)

Vraag & Antwoord voor je slimme speaker
Wat betekent nominatief?
'gesteld op naam van iemand'
Hoe spel je nominatief?
nominatief spel je N O M I N A T I E F

Op andere websites
Zoek nominatief in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek nominatief op Google
Zoek nominatief op Woordenlijst.org
Zoek nominatief in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek nominatief op Wikipedia