I nominatief
bijv.naamw.
gesteld op naam van iemand II de nominatief
zelfst.naamw. (m.)
| Verbuigingen: | nominatieven |
eerste van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen
Deze vorm wordt meestal gebruikt voor onderwerp em naamwoordelijk deel van het gezegde Bron: WikiWoordenboek.
4 definities op Encyclo
- (Nominatief, Nominativus) De eerste naamval; de subjectsvorm
- • [grammatica] een van de 8 naamvallen van de Indo-Europese talen. In deze vorm staat meestal een onderwerp of naamwoordelijk deel van een gezegde.
- 1) Naamsgewijs gerangschikt 2) Noemer 3) Casus 4) Verbuigingsvorm 5) Eerste naamval 6) Taalkundige term 7) Op naam gesteld 8) Naamval
- eerste naamval Jaar van herkomst: 1633 (Ruijs )
Toon uitgebreidere definitiesDeze woorden eindigen op nominatief:
•
denominatiefHerkomst volgens etymologiebank.nl
nominatief (eerste naamval)Vraag & Antwoord voor je slimme speaker
Wat betekent nominatief?
'gesteld op naam van iemand'
Hoe spel je nominatief?
nominatief spel je N O M I N A T I E F Op andere websites
Zoek nominatief in het
Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek nominatief op
Google
Zoek nominatief op
Woordenlijst.org
Zoek nominatief in de woordenboeken van het
Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek nominatief op
Wikipedia