de jurisprudentie

zelfst.naamw. (v.)
Uitspraak:  [jyrɪspru'dɛn(t)si]

uitspraken van rechters waaruit blijkt hoe ze denken over de toepassing van bepaalde wetten
Voorbeeld:  `Hierover is nog geen jurisprudentie, want de wet is pas vorig jaar in werking getreden.`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
rechtspraak

20 definities op Encyclo
  1. [Maatschappijleer] het geheel van alle uitspraken door rechters.
  2. Geheel van uitspraken van rechters. De jurisprudentie vormt een richtlijn voor de rechtspraak in latere, soortgelijke gevallen.
  3. De rechtsleer die door de rechtspraak is gevormd en gehandhaafd en de systematische verzameling van arresten en vonnissen en bewerkingen daarvan. De belangrijkste rechter...
  4. Geheel van uitspraken van rechters. De jurisprudentie vormt een richtlijn voor de rechtspraak in latere, soortgelijke gevallen.  
  5. Geldende opvatting van de rechtspraak (in het bijzonder van de Hoge Raad) over een juridische kwestie
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
jurisprudentie (rechtsopvatting)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 91% van de Nederlanders en 72% van de Vlamingen het woord `jurisprudentie`.