I de indicatief

zelfst.naamw. (m./v.)
Uitspraak:  [ɪndika'tif]

aantonende wijs, de manier waarop je in taal de feiten of handelingen weergeeft taalkunde
Voorbeeld:  `Voorbeelden van de indicatief in het Nederlands zijn: ik schrijf, jij leest, hij heeft gewerkt, wij hebben het niet gedaan.`


II indicatief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [ɪndika'tif]

1) die of dat een aanwijzing is voor iets dat nog moet komen of dat je niet rechtstreeks kunt waarnemen
Voorbeelden:  `kenmerken die indicatief zijn voor de aanwezigheid van aardolie in de bodem`,
`indicatieve kostenraming`,
`De onderzoeksresultaten zijn indicatief, meer onderzoek is nodig om conclusies te kunnen trekken.`

2) gekoppeld aan een indexcijfer financieel
Voorbeeld:  `indicatief pensioen`

© Kernerman Dictionaries.

Synoniemen
aanduidend aantonenwijs

11 definities op Encyclo
  1. /> wijs
  2. aanduidend
  3. Engels:Indicative aanduidend
  4. Engels:Indicative aanduidend
  5. •de vorm van het werkwoord die de werkelijkheid aangeeft.
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
indicatief (aantonende wijs)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 98% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `indicatief`.