• [Let op: Spelling en uitleg uit 1890] wijze, waarop straatroovers in Engeland en N. Amerika in onzen tijd hun slachtoffers plunderen, n.l. door hun een strik om de keel te slingeren en ze daardoor bewustloos te maken. Fr. Garrotter = sterk binden, knevelen, van garrotte, strop, een aan een rechtstandigen paal...
• 1) Wurgen
• wurgen (toon de herkomst via de etymologiebank)

Toon uitgebreidere definities

garrotteren (wurgen)

Zoek garrotteren in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek garrotteren op Google
Zoek garrotteren op Woordenlijst.org
Zoek garrotteren in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek garrotteren op Wikipedia