het epicentrum

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [epi'sɛntrʏm]
Verbuigingen:  epi|centra, epi|centrums (meerv.)

1) plaats van waaruit een aardbeving zich naar alle kanten verspreidt
Voorbeeld:  `In het epicentrum worden de schokgolven het sterkst gevoeld.`

2) middelpunt
Voorbeelden:  `het epicentrum van online sociaal netwerken`,
`Brussel is het politieke epicentrum van Europa`

© Kernerman Dictionaries.

10 definities op Encyclo
  1. Een epicentrum is de plaats aan het aardoppervlak recht boven de aardbevingshaard.
  2. Het punt aan het aardoppervlak dat loodrecht boven een aardbevingshaard ligt.
  3. De projectie van de aardbevingshaard op het aardoppervlak. Het gebied onder de grond waar de aardbeving ontstaat heet het hypocentrum, ook wel haard genoemd. De haarddiep...
  4. • [seismologie] het punt op het aardoppervlak loodrecht boven de haard van de aardbeving.
  5. 1) Aardbevingscentrum 2) Haard van een aardbeving 3) Kern van een aardbeving 4) Middelpunt 5) Middelpunt van een aardbeving 6) Seismologische term
Toon uitgebreidere definities

Herkomst volgens etymologiebank.nl
epicentrum (middelpunt van aardbeving)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 98% van de Nederlanders en 98% van de Vlamingen het woord `epicentrum`.