de dysfasie

zelfst.naamw. (v.)

Uitspraak:	[disfa'zi]
Afbreekpatroon:	dys·fa·sie

afwijking dat je geen correcte woorden en zinnen kunt maken ^medisch

Voorbeeld:

`Een kind met dysfasie begrijpt wel anderen, maar praat zelf weinig.`

• •een ontwikkelingsstoornis bij kinderen, waarbij het kind meer begrijpt van wat anderen zeggen dan het zelf kan zeggen, zonder dat er sprake is van verstandelijke handicap of emotionele stoornis.
• Aandoening die het verbale communicatievermogen van iemand aantast, d.w.z. het taalbegrip en de taalexpressie. Dysfasie is een veelvoorkomend symptoom bij mensen met bepaalde hersentumoren. De meest ernstige vormen van dysfasie worden afasie genoemd.
• Abstract: Primaire taalstoornis. Het gaat hier om een stoornis die zich voordoet bij het verwerven van taal, zonder dat er een aanwijsbaar neurologisch letsel is. Tekst: Kenmerken van dysfasie:
• Een dysfatische ontwikkeling is een neurologische spraak- en taal- ontwikkelingsstoornis waarbij het kind veel meer begrijpt van wat anderen zeggen dan het zelf kan zeggen.
• gestoorde spraak

Toon uitgebreidere definities

dysfasie (spraakstoornis)

Is het 'de dysfasie' of 'het dysfasie'?

Het is 'de dysfasie', want dysfasie is vrouwelijk. Als je het aanwijst is het 'die dysfasie'.

Wat betekent dysfasie?

'afwijking dat je geen correcte woorden en zinnen kunt maken'

Hoe spel je dysfasie?

dysfasie spel je D Y S F A S I E

Zoek dysfasie in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek dysfasie op Google
Zoek dysfasie op Woordenlijst.org
Zoek dysfasie in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek dysfasie op Wikipedia