duvelen

werkw.

Verbuigingen:	duvelde
Verbuigingen:	geduveld

1) (informeel) last veroorzaken
2) (informeel) plotseling vallen

Zie ook:

duvel

Bron: WikiWoordenboek.

duivelen   

• 1) Donderjagen 2) Klieren 3) Mieteren 4) Treiteren 5) Zeuren 6) Vallen
• kwellen, treiteren, het zijn omgeving lastig maken
• met duvels of doken aan elkaar vastmaken. Ook bekend als deuvelen of pennen. Verwante term: deutelen.

Toon uitgebreidere definities

• beduvelen

Wat betekent duvelen?

' (informeel) last veroorzaken' en ' (informeel) plotseling vallen'

Hoe spel je duvelen?

duvelen spel je D U V E L E N

Wat is een ander woord voor duvelen?

Een ander woord duvelen is duivelen.

Zoek duvelen in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek duvelen op Google
Zoek duvelen op Woordenlijst.org
Zoek duvelen in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek duvelen op Wikipedia