de (m)/het duin

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [dœyn]
Verbuigingen:  duin|en (meerv.)

heuvel van zand met planten
Voorbeeld:  `in de duinen wandelen`

© Kernerman Dictionaries.

15 definities op Encyclo
  • 1> zandheuvel langs de kust. DE VAART BINNEN DE DUINEN: oude term voor wat men binnenvaart noemt. 2> duintje: door kruiend ijs ontstane ondieptes. Ondermeer genoemd bij: ...
  • zandheuvel die door de wind is gevormd vb: we moesten door de duinen om aan het strand te komen
  • Een duin is een heuvel van fijn zand langs de kust, een rivier of op andere plekken (zoals in zandwoestijnen). Een duin ontstaat door het verwaaien van zand tot een heuve...
  • Een hoge richel van los zand, door wind (en vaak ook water) gevormd en met name langs zandige kusten aanwezig. Alternatieven: duinen
  • Def.: min of meer aansluitende zandheuvels langs de kust, al dan niet door de natuur gevormd, die het waterkerend vermogen ontlenen aan de geometrie en de hoeveelheid zan...
  • Toon uitgebreidere definities

    Deze woorden beginnen met duin:
    duinachtigduinenduinlandschapduinslak

    Deze woorden eindigen op duin:
    grasduinzandduin

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    duin (zandheuvel)