de (m)/het duin

zelfst.naamw.
Uitspraak:  [dœyn]
Verbuigingen:  duin|en (meerv.)

heuvel van zand met planten
Voorbeeld:  `in de duinen wandelen`

© Kernerman Dictionaries.

16 definities op Encyclo
  1. zandheuvel die door de wind is gevormd vb: we moesten door de duinen om aan het strand te komen
  2. • [f] ; een zandheuvel aan de kust. • [n] ; het stelsel van zandheuvels aan de kust.
  3. Een duin is een heuvel van fijn zand langs de kust, een rivier of op andere plekken (zoals in zandwoestijnen). Een duin ontstaat door het verwaaien van zand tot een heuve...
  4. een heuvel (of een geheel van heuvels) van zand, door de wind samengestoven
  5. Door de wind gevormde afzettingen met veel reliëf. Langs de kust kennen we kustduinen, langs rivieren zijn er ook rivierduinen.
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met duin:
duinachtigduinenduinlandschapduinslak

Deze woorden eindigen op duin:
grasduinzandduin

Herkomst volgens etymologiebank.nl
duin (zandheuvel)

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 100% van de Nederlanders en 99% van de Vlamingen het woord `duin`.