doemen

werkw.
Verbuigingen:  doemde
Verbuigingen:  gedoemd

1) enz.

2) tot een bepaald lot veroordelen
Voorbeeld:  `Die gebeurtenis doemde hem tot een volslagen mislukking.`

3) tweede betekenisomschrijving
Voorbeeld:  `Zin met het doemen in de tweede betekenis erin.`


Bron: WikiWoordenboek.

2 definities op Encyclo
  1. Let op: Spelling (deels) uit 1864: bedrijvend werkwoord gelijkvloeiend (ik doemde, heb gedoemd), veroordeelen; ter dood -. ~SWAARD, -IG, bijvoegelijk naamwoord en ...
  2. 1) Domen 2) Noodzaken 3) Veroordelen
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden eindigen op doemen:
opdoemenverdoemen

Herkomst volgens etymologiebank.nl
doemen

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 90% van de Nederlanders en 79% van de Vlamingen het woord `doemen`.