de dislocatie

zelfst.naamw. (v.)
Verbuigingen:  dislocaties

1) verplaatsing

2) (ongewone) verplaatsing b.v. de ligging van beenstukken ten opzichte van elkaar na een breuk

3) onderbreking of verandering van richting in het verloop van aardlagen

4) discontinuïteit in een kristalstructuur


Bron: WikiWoordenboek.

11 definities op Encyclo
  1. medisch ongewone verplaatsing.
  2. Verplaatsing
  3. plaatsverandering of verschuiving (bijvoorbeeld bij een botbreuk). synoniem: dislocatio
  4. Let op: Spelling van 1858 verstuiking, verzwikking; ook uiteenlegging, verdeeling der troepen in de cantonnementen. Disloceren, verzwikken; verleggen
  5. ongewone verplaatsing
Toon uitgebreidere definities

Deze woorden beginnen met dislocatie:
dislocaties

Herkomst volgens etymologiebank.nl
dislocatie (verplaatsing)