diatonisch

bijv.naamw.
Verbuigingen:  diatonischer

de standaardtreden van hele en halve tonen van de toonladder volgend, zonder incidentele toonverhogingen of toonverlagingen
Voorbeeld:  `Op een klavier klinkt een diatonische C-toonladder wanneer vanaf de grondtoon C vervolgens alle zeven witte toetsen worden ingedrukt.`


Bron: WikiWoordenboek.

4 definities op Encyclo
  • Let op: Spelling van 1858 (muz.) den muzijksleutel volgende, naar den klankladder
  • (heletoonsafstand) Wordt gezegd van een windlade waarop de positie van de noten per toon gebeurt en in twee groepen, de do-kant en de do#-kant, of de c- en de cis-lade. D...
  • opeenvolgend
  • voortschrijdend met hele of halve tonen Jaar van herkomst: 1809 (WNT toonladder )
  • Toon uitgebreidere definities

    Herkomst volgens etymologiebank.nl
    diatonisch (voortschrijdend met hele of halve tonen)