• (Eng: deflection) a. Het verplaatsen van de elektronenstraal in een kathodestraalbuis met behulp van elektrische of magnetische velden. b. De beweging (verplaatsing) van de naald (wijzer) van een meter met behulp van een aangelegde stroom of spanning.
• Def.: dynamische vervorming, doorbuiging
• De vervorming of beweging vanuit de oorspronkelijke positie van een constructie en de bijbehorende buigende delen (zoals balken of spanten), als gevolg van belastingen en krachten die op deze constructie worden uitgeoefend. Categorie: Abstracte Begrippen > deformatie.
• Deflectie is een in de tijd optredende verticale piekverplaatsing van een willekeurige plaats van het verhardingsoppervlak ten gevolge van een lastpuls.

Toon uitgebreidere definities

Zoek deflectie in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek deflectie op Google
Zoek deflectie op Woordenlijst.org
Zoek deflectie in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek deflectie op Wikipedia