deductief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [dedʏk'tif]

als iets berust op deductie
Voorbeeld:  `Bij deductief redeneren vertrek je van een algemene wet en die pas je toe op concrete situaties.`

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  1. Zie inductief.
  2. Het afleiden van een nieuwe stelling, bewering of hypothese uit bestaande stellingen of theorieen. Deductie staat tegenover inductie.
  3. 1) Afleidend 2) Het een uit het ander afleidend
Toon uitgebreidere definities

Hoe bekend is het woord?
Volgens het Centrum voor Leesonderzoek kent 84% van de Nederlanders en 91% van de Vlamingen het woord `deductief`.