deductief

bijv.naamw.
Uitspraak:  [dedʏk'tif]

als iets berust op deductie
Voorbeeld:  `Bij deductief redeneren vertrek je van een algemene wet en die pas je toe op concrete situaties.`

© Kernerman Dictionaries.

3 definities op Encyclo
  • 1) Afleidend 2) Het een uit het ander afleidend
  • Het afleiden van een nieuwe stelling, bewering of hypothese uit bestaande stellingen of theorieen. Deductie staat tegenover inductie.
  • Zie inductief.
  • Toon uitgebreidere definities